شود ، باز مسلمان شود ، مذهب اهل حق آنست كه بهر دفعتى كه مسلمان شود بدرستى اسلام وى حكم كنند ، و خون و مال وى معصوم شود ، و هيچكس از علما درين مسئله خلاف نمىكنند ، مگر اسحاق راهويه كه ميگويد : بدفعت سيوم چون مرتدّ شود خداى بعد از آن توبت وى نپذيرد ، و اين آيت بدليل ميآرد : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ، ميگويد بسيوم دفعت ربّ العزّة گفت : لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ . جواب وى آنست كه چون بدفعت سيوم كافر شود ، و بر آن كفر بماند ، و در كفر بيفزايد ، و باسلام باز نگردد ، اللَّه وى را نيامرزد . امّا چون باسلام باز گردد و كفر بگذارد ، اللَّه وى را بيامرزد ، كه گفت جلّ جلاله بر اطلاق : إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . و مصطفى ( ص ) گفت : الاسلام يحبّ ما قبله . بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً - گفته‌اند كه آن روز كه آيت مغفرت از بهر پيغامبر و مؤمنان در سوره الفتح فرو آمد از آسمان ، و مؤمنانرا بشارت بود در آن آيت ، عبد اللَّه ابى و جماعتى كه با وى بودند گفتند : اين باشرت ماراست كه اين مغفرت از بهر ما است ، ربّ العزّة آيت فرستاد كه : بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ يا محمد ! ايشان را بگوى كه : شما را بجاى بشارت ، عذاب دردناكست . اين چنانست كه گويند : تحيّتك الضّرب و عتابك السّيف . يعنى كه زخم شمشير ترا بجاى تحيّت است . پس منافقان را صفت كرد و گفت : الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ، اين منافقان ، جهودان بدوست ميگيرند تا اگر روزى نفاق ايشان آشكارا گردد ، و رسول خدا و مؤمنان بر ايشان خيزند ، ايشان آن روز بجهودان پناه برند ، و از ايشان قوّت و منعت و غلبه جويند . و اين آن بود كه منافقان با يكديگر ميگفتند كه : اين كار محمد به تمام بسر نشود ، بارى با ايشان دست يكى داريم ، تا فردا بقوّت ايشان متعزّز گرديم و غلبه كنيم ، و نيز مشركان عرب را يارى ميدادند